Τι είναι οι αριθμοί Ε στα τρόφιμα;

137

Τι είναι οι αριθμοί Ε στα τρόφιμα;

Όλα τα πρόσθετα τροφίμων, είτε είναι φυσικά είτε τεχνητά, πρέπει να περάσουν μέσα από αυστηρές αξιολογήσεις ασφάλειας και διαδικασίες αποδοχής, ώστε να συμμορφώνονται με τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιτρέπονται να χρησιμοποιηθούν μόνο αν οι ειδικοί αποφασίσουν ότι είναι απαραίτητοι και ασφαλείς.

 

Αν ένα πρόσθετο τροφίμων έχει έναν αριθμό Ε, αυτό δείχνει ότι έχει περάσει τους ελέγχους ασφάλειας και έχει εγκριθεί για χρήση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πολλοί επαναπαύονται και νομίζουν ότι όλοι οι αριθμοί Ε είναι ασφαλείς για την υγεία τους, αφού έχουν περάσει από την έγκριση των αρμοδίων αρχών. Άλλοι πάλι έχουν φτάσει στη διαμετρικά αντίθετη θέση να νομίζουν ότι όλα τα Ε είναι επικίνδυνα και τοξικά για τον ανθρώπινο οργανισμό. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Κάποιοι αριθμοί Ε είναι απολύτως ασφαλείς (όπως για παράδειγμα οι αντιοξειδωτικές βιταμίνες ασκορβικό οξύ, δηλαδή βιταμίνη C, και η νιασίνη, δηλαδή η βιταμίνη Β3), ενώ κάποιοι άλλοι είναι τοξικοί και καρκινογόνοι. Το περίεργο είναι πως η Ευρωπαϊκή Ένωση και αντίστοιχοι φορείς άλλων χωρών, όπως ο FDA (Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων), επιτρέπουν τη χρήση κά-ποιων προσθέτων στις τροφές που είναι επικίνδυνα ή υπάρχει η υποψία ότι μπορεί να είναι επικίνδυνα.
Τα πρόσθετα τροφίμων είναι συστατικά που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή επεξεργασμένων τροφών.

 

Μερικά από αυτά εξάγονται από φυσικά ευρισκόμενα υλικά, άλλα παρασκευάζονται από τη χημική βιομηχανία. Τα συντηρητικά, οι χρωστικές και τα γευστικά συστατικά είναι τα καλύτερα γνωστά πρόσθετα, αλλά και τα αντιοξειδωτικά, οι γαλακτωματοποιητές, οι σταθεροποιητές, οι παράγοντες πήξης και πάχυνσης και τα γλυκαντικά χρησιμοποιούνται επίσης συχνά. Τα πιο σημαντικά πρόσθετα είναι τα συντηρητικά, χωρίς τα οποία οι τροφές θα χάλαγαν γρήγορα.
Τα πρόσθετα δεν είναι κάτι καινούργιο στη δια¬τροφή. Τα νιτρικά άλατα (που σήμερα ονομάζονται Ε249-252) έχουν χρησιμοποιηθεί από τα πολύ παλιά χρόνια.

 

Το μπέικιν πάουντερ (διττανθρακική σόδα), το όξινο τρυγικό κάλιο (potassium hydrogen tartrate ή momopotassium tartrate, γνωστό σήμερα ως Ε336) είναι πρόσθετα του 19ου αιώνα. Η διατήρηση σε ξίδι και αλάτι (τουρσί) είναι μια αρχαία πρακτική. Το ξίδι (acetic acid, E260) χρησιμοποιείται για την αποτρο¬πή της μικροβιακής αλλοίωσης.
Πολλοί παράγοντες που είναι απαραίτητοι για την παρασκευή εμπορικών τροφίμων έχουν τα ανάλογά τους στην κουζίνα. Η καραμέλα (E150a), ένας χρωστικός παράγοντας, μπορεί να παρασκευαστεί στο σπίτι θερμαίνοντας ζάχαρη. Οι παράγοντες πηκτικότητας περιλαμβάνουν την πηκτίνη (methylated ester of galacturonic acid, E440) για μαρμελάδες. Τα συντηρητικά περιλαμβάνουν το βενζοϊκό οξύ (Ε210), που βρίσκεται σε μεγάλες ποσότητες στα cranberries (είδη μούρων). Ωστόσο, πολλοί ισχυρίζονται ότι το βενζοϊκό οξύ που προστίθεται στις τροφές είναι επικίνδυνο. Μερικά πρόσθετα είναι στην πραγματικότητα ωφέλιμα.

 

Το 1941 το ασβέστιο προστέθηκε στο αλεύρι για την πρόληψη της ραχίτιδας. Τα αντιοξειδωτικά (απαραίτητα για την αποτροπή του ταγκίσματος των λιπών σε όλες τις παρασκευασμένες τροφές) περιλαμβάνουν το ασκορβικό οξύ (βιταμίνη C, Ε300) και τις τοκοφερόλες (βιταμίνη Ε, Ε306-309). Η βιταμίνη C και η βιταμίνη Ε είναι ευεργετικές για την υγεία. Άρα, όταν βλέπουμε έναν αριθμό Ε στα τρόφιμα, δεν συνεπάγεται ότι είναι βλαβερό πρόσθετο. Κάποια πρόσθετα στην πραγματικότητα μπορούν να είναι ωφέλιμα.
Μάριος Δημόπουλος
Διατροφολόγος
Μέλος του American Council of Applied Clinical Nutrition
Μέλος της American Association of Drugless Practitioners

Από το βιβλίο » ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΑ ΣΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ-ΕΥΖΩΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ;»
Εκδόσεις ΚΑΔΜΟΣ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
loading...