Μήπως πάσχεις από μετα-τραυματικό στρες;

Μήπως πάσχεις από μετα-τραυματικό στρες;
Σύμφωνα με την ψυχολόγο Δέσποινα Δριβάκου, Το μετα-τραυματικό στρες είναι μια ψυχολογική κατάσταση που προκύπτει από την παρατεταμένη έκθεση σε κοινωνικά ή διαπροσωπικά τραύματα, αποδυνάμωση, αιχμαλωσία ή παγίδευση, με απουσία ή αδυναμία πιθανής οδού διαφυγής για το θύμα με μικρό ή καθόλου έλεγχο της κατάστασης. Τέτοιες περιπτώσεις είναι:

συναισθηματική, σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση
παγίδευση ή απαγωγή
δουλεία ή καταναγκαστική εργασία
μακροχρόνια φυλάκιση και βασανιστήρια
επανειλημμένες παραβιάσεις των προσωπικών ορίων
μακροπρόθεσμη αντικειμενοποίηση
συνεχή αρνητική κριτική
μακροχρόνια φροντίδα ψυχικά ασθενών ή ασθενών με χρόνιες ασθένειες ή των μελών της οικογένειας
μακροχρόνια έκθεση σε συνθήκες κρίσης

Όταν οι άνθρωποι έχουν παγιδευτεί σε μια κατάσταση κατά την οποία είχαν λίγο ή καθόλου έλεγχο της κατάστασης στην αρχή στη μέση ή στο τέλος και μπορούν να φέρουν μια έντονη αίσθηση του τρόμου, ακόμη και μετά από την απομάκρυνση από αυτή τη κατάσταση.

Πως αισθάνεται κάποιος που έχει μετα-τραυματικό stress;
Οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να αισθάνονται ότι έχουν χάσει το κέντρο τους και νοιώθουν επισφαλείς. Επίσης είναι πιθανό να είναι δυσθυμικοί ή να ξεσπούν σε κλάματα, ανά πάσα στιγμή. Μπορεί να αποσπάται η προσοχή τους πάρα πολύ εύκολα, να τους απασχολούν σκέψεις από όσα συμβαίνουν στην προσωπική τους ζωή, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται να επικεντρωθούν στις σχολικές ή επαγγελματικές τους υποχρεώσεις.

Μπορεί να εκδηλώσουν με την πάροδο του χρόνου:
Διατροφικές διαταραχές
Κατάθλιψη
Κατάχρηση Ουσιών / αλκοολισμός
Σκασιαρχείο ή εγκατάλειψη του σχολείου
Ακολασία
εξαρτητική συμπεριφορά
σύνδρομο Doormat (επιλογή φτωχού ή αποδυναμωμένου εταίρου, προσπάθεια να ευχαριστήσεις κάποιον που ποτέ δεν μπορεί να είναι ευχαριστημένος)
Εξωστρεφή επιθετικότητα (κοινωνική επιθετικότητα)
Κλοπή
Καταστροφή της περιουσίας
Βία
control freak.
υπερεπαγρύπνηση
παρωχημένη αντίληψη ή παρωπίδες για τους άλλους (ειδικά τους ερωτικούς συντρόφους)
επιδίωξη θέσεων εξουσίας ή / και τον έλεγχο
επιλογή επαγγελμάτων ή ψυχαγωγικές εξόδους που μπορεί να εκθέτουν το άτομο σε υψηλό κίνδυνο ή τη σωματική ακεραιότητα
Το πώς αντιδρά ο καθένας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και μερικές αντιδράσεις μπορεί να φαίνεται ότι δεν έχουν καμία σχέση με το τραύμα

Αντιμετώπιση /παρέμβαση

Γενικά συνιστώνται τα ακόλουθα:
Απομάκρυνση και προστασία από την πηγή του τραύματος ή την πηγή της κακοποίησης.
Αναγνώριση του τραύματος ως πραγματικό, σημαντικό και άδικο.
Κατανόηση ότι η ανάκαμψη από το τραύμα δεν είναι ασήμαντη και θα απαιτήσει σημαντικό χρόνο και προσπάθεια.
Πένθος για ό, τι έχει χαθεί και δεν μπορεί να ανακτηθεί.
Προσδιορισμός του τι έχει χαθεί και μπορεί να ανακτηθεί.
Ανάκτηση ελέγχου στη ζωή ενός ατόμου.
Τοποθέτηση σε ένα υποστηρικτικό περιβάλλον ώστε το άτομο ναμπορεί να λάβει επικύρωση για τις επιτυχίες του και να υποστηρίξει στον αγώνα που καταβάλει.
Προσωπική ψυχοθεραπεία για την προώθηση της αυτο-ανακάλυψης και του αυτοπροσδιορισμού
Φυσική άσκηση
Όταν κρίνεται αναγκαίο, συνταγογράφηση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ